لَهُ مَقَالِیدُ السمَوَتِ وَ الأَرْضِ یبْسط الرِّزْقَ لِمَن یشاءُ وَ یقْدِرُ إِنَّهُ بِکلِّ شی‌ءٍ عَلِیمٌ؛ سوره شوری آیه 12

( کلیدهای آسمانها و زمین از آن اوست؛ روزی را برای هر کس بخواهد گسترش می‌دهد یا محدود می‌سازد؛ او به همه چیز داناست. )

امام صادق علیه‌السلام از پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل می‌کنند که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: «هنگامیکه در شبِ معراج، به کنارِ درختِ سدره‌المنتهی، رسیدم و شاخه و برگ آن درخت رو برویم قرار گرفت، دیدم بعضی از میوه‌های شاخه‌های آن درخت، به طرفِ زمین، آویزان است، از بعضی شیر می‌چکد، از بعضی دیگر عسل و روغن و چیزی شبیهِ نان سفید بیرون می‌آمد و از بعضی چیزی مانندِ شیره شیرین درخت خرما می‌ریخت و همه این ارزاق به سوی زمین سرازیر بود. پیشِ خود گفتم این خوراک‌ها و نوشیدنی‌هایی که از این درخت بیرون می‌آید، در کجا قرار می‌گیرد؟ جبرئیل در آن جا نبود که از او بپرسم. زیرا جبرئیل نتوانست تا آن جا با من بیاید. خداوند در اعماقِ دلم ندا نمود: «ای محمّد! این درخت با آن همه ارزاق را در این مکانِ ارجمند رویاندم تا به دختران و پسرانِ مؤمنان غذا برسانم، پس به پدرانِ دختران بگو: سینه‌های خود را به خاطرِ فقرِ دخترانتان، تنگ نکنید. زیرا من، همان گونه که آنها را آفریدم، روزی آنها را خواهم داد.» عیون اخبار الرضا ج 2 ص 4

نان و دندان:
یکی طفل، دندان برآورده بود
پدر سر به فکرت فرو برده بود
که من نان و آب از کجا آرمش
مروّت نباشد که بگذارمش
چو بیچاره گفت این سخن نزد جفت
نگر تا زن او چه مردانه گفت:
«مخور گول ابلیس تا جان دهد
هر آن کس که دندان دهد نان دهد
تواناست آخر خداوند روز
که روزی رساند تو چندان مسوز»

سعدی

Powered By
  BLOGFA.COM

آمارگیر وبلاگ

اوقات شرعی